و من سورة النّساء : قوله - تعالى - : [ سوره النساء ( 4 ) : آيه 19 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّساءَ كَرْهاً وَ لا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ ما آتَيْتُمُوهُنَّ إِلاَّ أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإِنْ كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ يَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْراً كَثِيراً ( 19 ) سبب نزول 1038 اين آيت آن بوذ كى اهل مدينه را در جاهليّت و اوّل اسلام رسم آن بوذ كى چون مردى وفاة يافتى و او را زنى بوذى ، پسرى كى از زنى ديگر داشتى ، و اگر پسر نبوذى كسى كى از عصبهء 1039 وى بوذى ، بيامذى و جامهء بران زن انداختى ؛ اين پسر يا آن خويش به اين زن از نفس او سزاوارتر و اوليتر 1040 بوذي ؛ اگر خواستى بصداق 1041 اوّل او را نكاح كردى ، و اگر خواستى ديگرى را زن كردى 1042 و صداق وى بستذى ، و اگر خواستى او را ( 114 ) از شوى كردن منع كردى و او را مضرّت نموذى 1043 تا آنچ او را از ميّت بميراث رسيذه بوذى فدا داذى يا زن به مردى و بميراث به اين پسر يا خويش رسيذى . چون شوهر كبيشه 1044 دختر معن 1045 انصارى وفاة يافت - و او ابو قيس بن الاسلت 1046 الأنصاري بوذ - ، پسرى كى از زنى ديگر داشت ، نام وى قيس 1047 بوذ ، برخاست بر عادة اهل مدينه و با وى آن حركت كرد كى معهود ايشان بوذ پيش از اسلام . حق نكاح برسم جاهليّت او را شذ . بعد از آن او را فرو گذاشت ، نه با وى نزديكى ميكرد و نه نفقه 1048 ميداذ و 1049 مضرّت مىنموذ تا بمال كى ميراث يافته بوذ فدى 1050 دهذ و خوذ از وى بازخرذ . كبيشه به خدمت رسول آمذ و رسول را - صلّى اللّه عليه و آله - از آن حالت خبر داذ . خذاى - تعالى - اين آيت